Auteur archief:pgelsing

Laat ik beginnen met een aanbeveling om minstens één maal per week naar een liedje op tekst van Annie M.G. Schmidt te luisteren. Verder zijn dit natuurlijk geen drie oude ottertjes, maar een vader of moeder otter met een kind. De rest van het gezin is van de foto gevallen. Deze prachtige beesten betrapten weMeer lezen over “Twee oude ottertjes”

Negen mei. Dat is de eerste dag dat je ons chalet kunt huren. Kamperen op het terrein mag al eerder, mits je tegen koude douches kunt of een teiltje warm water in je tent hebt staan. We gaan niet op internet. Omdat dat gedoe is. En omdat het leuker is om na te kunnen pratenMeer lezen over “Entra, entra!”

Ik wens je een jaar toe met veel ennen en weinig offen  (want de werkelijkheid is niet goed of kwaad,  jij bent niet een moeder of een dochter), een jaar waarin verlangen en afwijzen hun gewicht verliezen  (want ook al blijft mooi mooier dan lelijk,  geen van beide is om vast te houden), een jaarMeer lezen over

Je kunt niet aan de gang blijven met het alsmaar uitventen van je hedonistische (on)fortuinlijkheden: kijk eens naar de nieuwe natuursteen om ons zwembad, wát een grote boze dode boom waaronder we in de zon zitten koffie te drinken, dit is de gloeiende binnenkant van onze steenoven, enzovoorts puh puh puh puh. Judith zegt dan:Meer lezen over “Koffi”

Hoe laat deze foto door onze part-time buurvrouw Maria-Rosa is genomen, weten we niet. Dat het in Cortemilia flink koud kan worden inmiddels wél, getuige ook de rijp op het veld. De achterkant van het chalet kijkt uit op het oosten. Dus in de winter verdwijnt de zon alweer vroeg achter de heuvels die jeMeer lezen over “Koud”

Het begint allemaal met observeren. Waarnemen, maar dan zo precies mogelijk. Doelgericht, maar zonder doel. Observeren als kijken zonder je wat dan ook toe te eigenen. Waarnemen, zonder dat er iets is wat waarneemt. Als een steen zijn in de droge rivierbedding, als een boom wiens takken bewegen in de wind. Daar begint het enMeer lezen over “Steen”

Ik lunchte met een ex-collega vrijdag. Hij is zo iemand bij wie je alles wat in je hoofd opkomt op tafel kunt flikkeren, tussen de pannenkoek Mariënwaerdt en de thee met verse gember in. In willekeurige ordening en ongeacht hoe af elke gedachte is. Heerlijk. Hij praat in de zesde versnelling en luistert ook zo.Meer lezen over “Wat je vindt mag je houden”

…denkt dat het een graad of 18 zal zijn, tijdens onze klusweek in Cortemilia. Daan, Jozien, Alexander, Petra, Fenne, Laura, Judith, Christian en ik. Met een enkel dropje regen. But then again: wat weet Buienalarm nu eigenlijk? Italië doet niet aan planningen. Damiano zal intussen het Hollandsch fort bewaken vanwege universitaire verplichtingen. Hem is vanzelfsprekendMeer lezen over “Buienalarm”

Kijk. Ismael heeft gisteren alle ouwe troep opgehaald en de stoep ook nog netjes geveegd. Het werk gaat gewoon door, wij zijn helemaal niet nodig daar. Maar we hebben wel wat wortel geschoten, zo her en der op dat grote terrein. Er gaan sinds we teruggereisd zijn niet veel dagen voorbij zonder een gesprekje ofMeer lezen over “Noch vlees noch vis”

Dit staat gepland als laatste blog van onze eerste drie weken op Strada Bergolo. Misschien morgen nog een uitsmijter en anders waarschijnlijk zaterdag een al dan niet melancholieke terugblik – wie zal zeggen wat we overhouden aan dit intense stukje avontuur? Behalve gehavende benen dan. Voordat ik verderga: er is geen adres dat je zomaarMeer lezen over “Schuim der aarde”