Auteur archief:pgelsing

Het is ruim na de lunch en ik zit op het terras te schrijven. Het weer staat stil: een grijs, met lichtere vlekken bezaaid wolkendek dat laag boven Cortemilia hangt en aan de overkant van de vallei uitzakt over de toppen van de heuvels. Ver beneden rijden speelgoedautootjes door de bocht van de weg dieMeer lezen over “Druif”

Onze ochtendrust wordt om de tien minuten kortstondig verstoord door een scherpe knal, wanneer er weer een ballon knapt in het steeds warmer wordende zonlicht. Nu, rond kwart voor twaalf, zijn er nog maar een paar over, waaronder twee exemplaren die gisterenavond met water zijn gevuld en nu als tevreden kwallen onder de waterspiegel zweven.Meer lezen over “Integratievraagstukken”

Dit is een… een ding. Gevonden toen ik de kelder aan het uitmesten was, gisterenmiddag. Middagdutje overgeslagen en op m’n dooie gemakje relikwieën van voorbije generaties aan de vergetelheid gaan ontrukken. Nee serieus, het primaire doel was om niet meer voortdurend te vergeten waar alles is. En dus ook niet steeds dezelfde dingen te kopen:Meer lezen over “Snuit”

Deze titel doet associaties opkomen met trage Zweedse films in zwart-wit. Waarin iedereen depressief is, en de gelukkigste mens tenminste minutenlang zwijgend langs de camera af kijkt. Echter, hier alleen zonnig geluk. Nou ja, een klein beetje verdriet is er wél. Bij de buurman, wiens terrein volstaat met sparren en verder eigenlijk niets. Het schijntMeer lezen over “Dode dennen”

Herstel: in mijn vorige blog zei ik dat er hier geen roofdieren rondlopen, groot genoeg om een ree te doden. Natuurlijk zijn die er wel, en ze heten wolven. Nooit eentje tegengekomen, maar ze schijnen hier in de heuvels rond te zwerven. Ruimte zat en geen schaap te bekennen, dus laat ze maar lekker zwervenMeer lezen over “Erectificatie”

Pane, burro e zucchero. Zo heet het kleine winkeltje naast Bar Nazionale. Je kunt wel eens wat zeggen, maar ik vind het handig, dat de naam van een winkel zo nauwkeurig beschrijft wat je er kan kopen. Zojuist een cappuccio genoten, met croissant – eentje zonder vulling, in een futiele poging me te houden aanMeer lezen over “Veranderen”

We zijn even dakloos! Sorry slaapmuizen, jullie heerschappij is over. …en keukenloos ook. En zonder badkamer. Maar! Als het allemaal afkomt zoals we hopen krijgt ons huisje een dikke facelift. De hal en de keuken worden straks nog slechts gescheiden door een laag muurtje en in het schuine dak komen twee dakramen. Dat zou hetMeer lezen over “Dakloos”

Toen lag ik even heel even braak ik had geen weet meer van seizoenen ik verduurde de schaamte zonder strak geknoopte gerstemantel van te weten dat de kou mijn vuisten splijten zou mij plat zou slaan opdat de wind dan later later weer het zaad aandragen kon het groen dat door de zon voor hetMeer lezen over

Ik zit op het terras van rifugio Pian delle Gorre, een berghut op precies 1032m in een natuurgebied op de grens van Italië en Frankrijk. ‘Berghut’ is een rijkelijk romantische aanduiding voor een hotel restaurant waar alleen de drie soorten polenta op de kaart nog doen denken aan plastic bestek en uitzicht op sneeuwvelden vanuitMeer lezen over “Gympies”