Categorie archief: Geen categorie

Als ik al gedacht zou hebben (maar er zijn meer dingen waar ik niet aan denk dan je zou denken) dat het raar is om mensen in je huis te hebben wonen terwijl jij er niet bent, dan hebben Chantal en Richard vooralsnog het tegendeel bewezen. Het is hartstikke leuk. Nou kun je natuurlijk gastenMeer lezen over

Mi faceva capire il commento di Daniela sul mio scorso blog che magari anche in Italia c’è chi legge attentemente le mie effusioni personali online. Perció ho deciso che ora tocchi agli olandesi di rompersi la testa sulla traduzione di Google. Si credono sempre cosí bravi, dai, ce la faranno. a passare dal pensare diMeer lezen over

Opeenvolgende coaches van Damiano, toen die nog honkbalde, plachten de uitdrukking ‘kijk de bal aan’ te bezigen. Daar maakte ik me dan vrolijk over – net als over ‘denk middenveld’, of ‘verdedigen’ (dit laatste betekende gek genoeg dat je zo hard mogelijk tegen de bal moest slaan, volgens mij toch de essentie van honkbal). MaarMeer lezen over “Op de bal”

Vandaag eens iets fijn banaals: de plee is verstopt. Hij trok eergisteren al niet door en ik had de heertjes verzocht hun behoefte in de kleedhokjes-wc te doen. Damiano had dat onthouden, Christian niet. Dus gisterenavond trof ik het resultaat van een de hele dag snackend en snoepend kind aan. Jammer. Willy gebeld. Natuurlijk, niemandMeer lezen over “Foul plee”

Ze rusten met het hoofd in de schaduw. Gelukkig maar, het is op dit dodeneiland heel warm. En alleen met een koel hoofd is het kabaal van de krekels in de cipressen te verdragen, zelfs als je dood bent denk ik. Isola di San Michele, prachtig eilandje aan de noordkant van het ‘vasteland’ van Venetië.Meer lezen over “Tien kleine ottertjes”

Stel je voor: je staat aan de rand van een niet al te brede sloot. In die sloot zwemt een mensenetende haai (de sloot is natuurlijk wel heel diep hè, die haai moet ook een beetje kunnen zwemmen). Om de een of andere reden moet je naar de overkant. En springen is de enige manierMeer lezen over “Aankijken”

Donderdag is ons huis een beetje meer thuis geworden. De keukenmuren zijn iets tussen aardbei- en kersenrood in geverfd (dat is veel leuker dan het klinkt) en we hebben de woonkamer een beetje huiselijker gemaakt. Hadden we minder koude voeten, het was een klein paradijsje. Ook een rustige dag wat intermenselijk contact betreft. Ik hebMeer lezen over “Prunetto”

Bidden helpt dus ook al niet. Tot Venlo ging het goed: donker, stil, koud maar steeds behaaglijker. Een beetje groggy van het vroege opstaan, maar net wakker genoeg om in een haast meditatieve staat te raken van het monotone geluid van de auto en de weinige visuele prikkels van buiten. Laura die een half uurMeer lezen over “Moeder Maria”

Was ik een betere schrijver, ik zou iets diepzinnigs zeggen over die prachtige schaduwen van onze bagage op de muur. Iets als “we zagen hoe ons lot zijn grillige schaduwen vooruit wierp, maar helaas, we beseften het niet.” En dan diepzinnig dus. Het is onze voetbaltafel, samen met Damiano ontmanteld. Poten en stangen in zijnMeer lezen over “Wajang”