Dakloos

We zijn even dakloos! Sorry slaapmuizen, jullie heerschappij is over.

…en keukenloos ook. En zonder badkamer.

Maar! Als het allemaal afkomt zoals we hopen krijgt ons huisje een dikke facelift. De hal en de keuken worden straks nog slechts gescheiden door een laag muurtje en in het schuine dak komen twee dakramen. Dat zou het binnenkomen veel ruimer en lichter moeten maken. De badkamer wordt ook helemaal opnieuw gedaan – zonder enge loden leidingen onder de vloer.

Er komt een nieuwe septic tank in de tuin, en het grote terras achter het huis wordt opnieuw gelegd, met mooie zwevende tegels.

Is dat nou allemaal nodig? Een beetje is het noodzaak (poep kunnen afvoeren, voorkomen dat je over een paar jaar door het terras zakt bij het ontbijt), een beetje is het comfort (ook in het voor-en najaar op zolder kunnen slapen zonder thermo-ondergoed en oorwarmers). En voor een deel is het gewoon mooimakerij.

Is het duur? Belachelijk erg! Spannend? Zeker wel – al vertrouwen we onze man Elia, die eerder ook het zwembadgedeelte heeft gedaan, volledig. Maar ja, je moet toch maar weer afwachten of Laura niet, als we straks in een bijna nieuw huis binnenwandelen, de kleur van de keukenvloer nét te licht vindt.

En tot slot: het grote huis dan? Tja, dat gaat (als dat al mogelijk is voor zo’n groot object) de vriezer in. Ik heb vast een oudejaarslot gekocht; en anders (dat hebben we vanavond aan tafel besproken) moet Christian maar een gerenommeerd chef worden en dat bakbeest omtoveren tot exclusieve Michelinsterren-B&B.