Jip en Janneke gaan naar de kapper

Jip wordt wakker. Hij rekt zich uit en stommelt dan de trap af. Naar buiten, want de zon is net gaan schijnen. Janneke zit op het terras. Ze kijkt uit over het dorp. Een mooi gezicht zo in het vroege ochtendlicht.

Je hebt een afspraak bij de kapper, zegt Janneke. Om half negen. En ik om half tien. Als jij nu te voet gaat, ga ik later met de auto. En als je dan klaar bent, neem jij de auto. En ik loop terug naar huis. Of anders neem jij de auto. Dan doen we het andersom. Jip vindt alles best, maar moet nog diverse alternatieven aanhoren.

Uiteindelijk komt puntje bij paaltje. Jip en Janneke gaan samen met de auto. Jip is dus als eerste aan de beurt. Zijn haar wordt drie keer gewassen, met steeds dezelfde shampoo die naar amandelen ruikt. Jip weet niet waarom. Hij heeft ook pijn in zijn nek, want het wasbekken staat op Italiaanse hoogte.

Dan gaat de kapper knippen. Knip knip doet de schaar. Knap knap doet de schaar. Het gaat allemaal héél precies. En héél langzaam. Maar Jip vindt dat wel fijn. Want in Nederland gaat alles rats rats. Tien minuten en 23 euro kost het daar. En dan sta je weer buiten. Deze kapper heeft een superklein schaartje. Om elk haartje dat een beetje uitsteekt een kopje kleiner te maken.

Ondertussen is Janneke alweer terug. Van zogenaamd boodschapjes doen. Maar eigenlijk wil ze veel liever zien hoe Jip geknipt wordt. Ze zit gezellig in de knipstoel naast Jip en babbelt met de kapper. Die loopt steeds weg. Om de telefoon op te nemen, of om Janneke een boek te geven. Met mooie kleuren die ze straks in haar haar kan laten smeren.

Het is reuze leuk. Veertig minuten duurt het feest. De kapper zegt tegen Jip dat hij elf uur per dag werkt. Dat gelooft Jip wel. Als je er zo lang over doet en toch een boterham wil verdienen. Logisch. De kapper vertelt ook dat alle Italiaanse mannen ’s avonds komen. Om geknipt te worden natuurlijk. En om even weg te zijn bij hun vrouw. Dat gelooft Jip ook wel.

Buiten maakt Jip een selfie. Hij probeert Italiaans te kijken. Maar dat mislukt. Toch wandelt hij tevreden de heuvel op. Terug naar zijn kettingzaag. Janneke blijft nog uren weg.