Een nieuwe lading haardhout. Stevige stammetjes van een centimeter of dertig, met een mooie compacte structuur. Volgens mij heb ik ze twee jaar geleden al gezaagd, toen we het huis net gekocht hadden. En ik twee weken als een gek met de kettingzaag in de weer was om de ongebreidelde natuur om ons heen in toom te krijgen. Overweldigd door de hoeveelheid werk, het jongensachtige plezier om met zo’n lawaaierige machine de boel te slopen – en natuurlijk het totale gebrek aan ervaring, had ik nauwelijks een plan. Overal op het terrein ontstonden hopen hout. Soms sleepte ik complete bomen naar het bos beneden, soms zaagde ik meer of minder nette stammetjes zonder precies te weten of ze in de open haard zouden passen en hoeveel ik überhaupt nodig zou gaan hebben voor een hele winter.

Van die hele winter is het nog niet gekomen, zolang het dak niet geïsoleerd is zijn we vooral hier tussen begin april en half oktober. Maar er blijven meer dan genoeg avonden over waarop het extra comfort van de haard welkom is. En waarom zou je de pelletkachel gebruiken als je zoveel hout hebt?

Dat overal en nergens ligt dus. En omdat het vandaag 25 april is, Bevrijdingsdag in Italië, en ik Chris beloofd heb dat we vandaag maar één, niet al te zwaar klusje gaan doen, is de slordige hoop achter het huis aan de beurt om te worden verhuisd naar een andere, beter georganiseerde en drogere plek. (Wat uiteindelijk ook de enige beweging is in dit universum, het verplaatsen van energie). Chris haalt de kruiwagen van boven, kruit alles naar de zijkant van het huis en ik stapel het op. Nu met enig beleid: naast de wie weet hoeveel jaren oude blokken en niet er bovenop. Die van vandaag moeten zeker nog tot aankomende herfst liggen voordat ze echt lekker branden denk ik.

Hoeveel jaren van een mensenleven duurt het voordat je de vervulling begint te ontdekken in het stapelen van hout?

Ik sla twee stammetjes op elkaar, het lijkt me dat dat mooi moet klinken. Dat doet het ook en ik roep naar Chris dat we in deze vakantie eens een reuzenmarimba moeten maken.