Wajang

Was ik een betere schrijver, ik zou iets diepzinnigs zeggen over die prachtige schaduwen van onze bagage op de muur. Iets als “we zagen hoe ons lot zijn grillige schaduwen vooruit wierp, maar helaas, we beseften het niet.” En dan diepzinnig dus.

Het is onze voetbaltafel, samen met Damiano ontmanteld. Poten en stangen in zijn buik opgeborgen, zodat het geheel precies in de auto zou moeten passen. En veel te veel textiel daar bovenop. Wanneer houden we eens op met de achterbak vol te proppen met textiel? Waarschijnlijk zodra we kunnen onthouden wat we permanent in Cortemilia bewaren.

Jij, slimme lezer, hebt hieruit trouwens al afgeleid dat we volgende week zonder kinderen zullen reizen. Juud en Dami zien hun kans schoon om zich zonder moeilijke vragen voor- en achteraf in het Carnavalsgedruis te storten. En Chris heeft al netjes in z’n agenda geschreven wanneer hij thuis resp. bij Koen, resp. bij oma zal slapen. Die jongen komt er wel, let op mijn woorden.

Da auto zeurt de laatste tijd regelmatig dat er een storing is in het emissiesysteem. Aandachttrekkerij is dat, als je die lampjes negeert gaan ze na verloop van tijd vanzelf weer uit. Dat gebeurt natuurlijk ook als ik €1300,- uitgeef aan een geheel nieuwe AdBlue-tank. Maar sinds een ontwrichtende ervaring in Savona vorig jaar zomer, toen we het vehikel nog in blinde paniek en met het woord ‘Repatriëring’ op ons voorhoofd geschreven, bij een Peugeotgarage hadden achtergelaten, weten we wel beter: hij/zij/hun is helemaal klaar voor de reis – hopelijk geldt hetzelfde voor de reeks kilometerslange wegwerkzaamheden in Duitsland, waar nooit iets lijkt te gebeuren behalve langzaam rijden.

Nee, eerlijk is eerlijk, en alle onderkoelde formuleringen ten spijt: ik vind het best spannend. Elk jaar lijkt alles een beetje spannender te worden. Dat is een gekke paradox: steeds banger voor wat er kan gebeuren en steeds minder uit m’n evenwicht te brengen door wat er vervolgens echt gebeurt.

Hoe het ook zij, morgen plakken we ons Vignet 2022 achter de voorruit en beginnen we met bidden dat niet alle Nederlanders last-minute naar de wintersport willen.